
تاکسیدرمی اسب کد s0094
هدمانت اسب تاکسیدرمی همراه دم کد s0094
مارادر اینستاگرام دنبال نمایید .
تاكسيدرمي در ايران به خوبي شناخته نشده است و غالبا شكارچيان حرفه اي ورزشي كه مايل به حفظ نمونه هاي شكار شده خود هستند يا دوستداران خاص از طبيعت به ان علاقمند بوده و با ان آشنايي دارند.
اين هنر و نتيجه ان كه جانوران خشك شده هستند ميتواند نقش موثري در آشنايي افراد با طبيعت و ويژگيهاي حيات وحش موجود در ان باشد. حتي جانوراني كه اكنون از بين رفته اند و اثري از انان نيست يا جانوراني كه به طور طبيعي در منطقه زيست ما وجود ندارند به اين روش در ديد و نظر ما و علاقمندان به طبيعت قرار ميگيرد.
البته معرفي و شناسايي و آموزش اين هنر به معني ان نيست كه ما مجاز باشيم حيواناتي را كه مايليم شكار كرده و بعد انها را خشك كنيم .
معمولا جانوراني كه مرده اند و يا به دلايل خاص و با اخذ مجوزهاي لازم شكار شده اند براي تاكسيدرمي يا خشك كردن به كار ميروند .
اين هنر به ما اجازه ميدهد ويژگيهاي ديداري يه جانور را حتي پس از مرگش حفظ و براي ديدن ساير افراد در دسترس قرار داد.
تاريخچه تاكسيدرمي با روش خشك كردن جانوران
هنر تاكسيدرمي عمر كوتاهي داشته و مدرك معتبري از وجود ان در دوران باستان در دسترس مان نيست.
امروزه تفاوتهاي چشمگيري در تاكسيدرمي با گذشته ديده ميشود چون تاكسيدرميست ها مجسمه هاي حيوانات را به دقت زياد و به روشهاي جديد مدل سازي ميكنند و آناتومي پرندگان و پستانداران را به شكلي كه در زيست گاه هاي طبيعي خود دارند ايجاد ميكنند.
تاكسيدرمي هنر نگهداري پوست به همراه خزها ، پرها و پولك جانوران است.
تاكسيدرمي از دو كلمه يوناني مشتق شده است يكي taxi به معناي تربيت و آمادگي و ديگري derma به معناي پوست است .
ميتوان ترجمه لغوي تاكسيدرمي را معادل هنر پوست در نظر گرفت.
مصريان باستان اجساد سگ ها و گربه ها و پرندگان را با تزئين توسط ادويه جات و روغن ها نگه ميداشتند كه ميتوان گفت به نوعي تاحدي تاكسيدرمي صورت ميگرفت. بسياري از موميايي ها يا حيوانات و پرندگان باقي مانده از اين روشها در گودالها و مقبره هاي مصري كشف شده اند. اگرچه اين روش را نميتوان تاكسيدرمي محسوب كرد ولي به نوعي حفاظت از اجساد با استفاده از روشهاي ساده بوده است.
يونانيان و روميان از نوعي تاكسيدرمي براي دباغي پوست سو ميبردند تا بدان وسيله به توليد البسه بپردازند.
مردم بريتانياي قديم و سرزمينهاي شمالي براي پوشاندن بدن خود راهي جز استفاده از پوست دباغي شده شيرها و پلنگها و گرگها نداشتند و سرخپوستان آمريكايي از پوست دباغي شده خارپشت ، روباه ، راكن و عقاب براي تزئين لباس و تجهيزات خود بهره ميبردند و به قدري خوب درست ميكردند كه جانوران فوق يا بقاياي انها طبيعي به نظر ميرسيدند.
تاكسيدرمي مدرن به 400 سال پيش بر ميگرددكه اولين تلاش براي حفظ پرندگان صورت گرفت .
تالار بزرگي از پرندگان كمياب هند غربي در اختيار يك هلندي ثروتمند بود كه با غفلت نگهبان مربوطه ، همه پرندگان دچار خفگي شده و مردند. صاحب تالار براي حفظ پرهاي زيباي پرندگانش و امكان نمايش ان به ديگران ، دستور داد پوست پرندگان را كندند و به مواد مختلفي آغشته كردند و پوستها را سيم گذاري كرده و داخلشان را پر كردند و بعد آنها را در وضع طبيعي قرار دادند.

يك تاكسيدرمي كننده The Taxidermist
تنها گزارشات تاكسيدرمي متعلق به قرون وسطي است و مربوط به سر و شاخهاي برجسته گونه هاي نر جانوران بوده كه براي تزئين تالار قصرهاي سلاطين به كار ميرفته .
قديمي ترين نمونه تاكسيدرمي متعلق به يك كرگدن است و به 1500 سال پيش بر ميگردد و در موزه فلورانس ايتاليا نگهداري ميشود.
نمونه ديگر مربوط به يك كروكوديل 3.5 متري است كه متعلق به مصر است و از سال 1627 در معرض نمايش بوده و در موزه st-grall سوئيس قرار دارد.
نمونه هاي قديمي ديگر مربوط به دو گاو بالغ و يك كرگدن است كه در دهه 1800 خشك شده و نمونه هاي نامبرده شده با سنگريزه پر شده اند.
در دوران هاي اوليه ، تاكسيدرمي توسط گروه هاي كوچكي از مردم صورت ميگرفت و روش كارشان به عنوان راز در نزدشان حفظ ميشد.
امروزه ديگر تاكسيدرمي از پر كردن پوست جانوران خارج شده و اكنون با مجسمه سازي آناتومي حيوانات همراه شده است .
انجمن تاكسيدرميستهاي امريكا در 1880 تاسيس شد و هنر تاكسيدرمي را به همه مردم و به همان صورت امروزي نشان داد و ديگر روشهاي تاكسيدرمي به صورت اسرار محسوب نميشد و درنتيجه آموزش عمومي سبب افزايش راندمان كار و ايجاد موزه هاي زيادي شد.
اولين آثار تاكسيدرمي ايران مربوط به 100 سال پيش و مربوط به دو قوچ شكار شده توسط ميزامسعودظل السلطان است كه با مفتولهاي سيمي از بيرون پوست حيوان آنرا سر پا نگهداشته اندو داخلش را با پوشال پر كرده اند.
Taxidermy in The USA و سایت پرشین پت